Het uit zich in een manier die ik niet kan omschrijven. Het ik is het ik niet meer. Het neemt zich tot me over, beheersen is slechts een wilde gok, niet dieper dan de groeven van het vlees. Geloven hoeft niet meer, het is er, je wilt het alleen maar waanemen, begrijpen. Afstand nemen is onnodig, blijkbaar voelt het heel vertrouwd.
Zo onbegrijpelijk intens aanwezig, onbewust begrepen.
